By uszczelnić system podatkowy w 2018 roku wprowadzono mechanizm podzielonej płatności czyli tzw. split payment lub MPP. Celem wprowadzonej zmiany była chęć zyskania kontroli nad przepływem środków związanych z podatkiem, w tym przypadku podatkiem od towarów i usług, zwanych powszechnie podatkiem VAT. Pilotaż programu trwał do listopada 2019, wtedy to rozwiązanie stało się obowiązkowe dla wybranych transakcji.
Mechanizm podzielonej płatności polega na podziale płatności za fakturę na dwie części. W zamyśle wprowadzonej zmiany kwota netto płacona jest na rachunek rozliczeniowy podany przez sprzedawcę, a kwota VAT trafia wprost na dedykowany do tego rachunek (subkonto) VAT prowadzony przez bank. Kwota VAT regulowana jest w polskich złotych, nawet jeśli faktura wystawiana jest w walucie obcej. To specjalne konto pozwala na monitorowanie przez administrację skarbową środków, które docelowo powinny być przeznaczane na rozliczenia podatkowe, a więc w konsekwencji zmniejsza lub ogranicza możliwości oszustw podatkowych, których dopuszczali się nieuczciwi przedsiębiorcy. Stosując te rozwiązania przedsiębiorcy czerpią jednak także korzyści, do których zaliczamy szybszy zwrot podatku VAT a także zwiększone bezpieczeństwo w przypadku współpracy z nierzetelnymi kontrahentami.
Co warto zaznaczyć, środku gromadzone na rachunku VAT mogą być wykorzystane tylko na opłaty podatkowe i akcyzowe. Do 2018 roku można było wykorzystać je do celów wszelakich, co firmom mającym trudność z płynnością finansową nierzadko ratowało sytuację Wprowadzenie split paymentu niekiedy drastycznie zweryfikowało funkcjonowanie takich podmiotów na rynku.
Faktury, objęte obowiązkowym MPP powinny zostać właściwie opisywane przed wysyłką jako te, które wymagają mechanizmu podzielonej płatności. Warto więc na koniec nadmienić, że warunki konieczne to zastosowania split paymentu są co do zasady trzy. Pierwszy z nich dotyczy kwoty; wartość brutto faktury powinna przekraczać 15 000 zł. Druga z nich odnosi się do usług wrażliwych, szczegółowo opisanych w załączniku nr 15 ustawy o VAT. Trzeci warunek konieczny dotyczy stron zawieranej transakcji, jest on konieczny gdy zarówno sprzedawca jak i kupujący prowadzą działalność gospodarczą tzw. B2B.